Idioci to film o grupie młodych ludzi zafascynowanych idiotyzmem. W obszernym, przeznaczonym na sprzedaż domu, który stanowi ich bazę, spędzają cały swój wolny czas, wspólnie badając ukryte i niedoceniane walory niedorozwoju umysłowego człowieka. W tej dziedzinie dokonują praktycznych eksperymentów i ćwiczeń. Ich projekt jest manifestacją wybuchowej żądzy życia i służy konfrontacji cz`lowieka upośledzonego z normalnym społeczeństwem. Za każdym razem, kiedy Stofferowi i jego dziewięciu przyjaciołom udaje się pokonać swe osobiste ograniczenia i zrealizować kolejny punkt scenariusza publicznych "ekscesów", doznają poczucia wspólnie odniesionego sukcesu, który graniczy wręcz z ekstazą.
Podczas pobytu w restauracji samotna Karen poznaje trzech członków tej grupy i nieświadomie zostaje wciągnięta w ich gry. Stpniowo zaczyna rozumieć, na czym polegają i do czego prowadzą ich zabawy. Początkowo manifestuje swe niezadowolenie, ale w końcu sama zaczyna uczestniczyć w realizacji ich programu.
Główna bohaterka, Karen, jest inna niż reszta idiotów. Pochodzi z tej warstwy społecznej, w której nie ma czasu na teoretyzowanie na temat życia i jego przymiotów. Ona idzie przez życie bez określonego celu, ukrywając smutek, który od czasu do czasu ujawnia się na zewnątrz. Przebywając w towarzystwie idiotów, znajduje pociechę oraz zrozumienie bez konieczności odpowiadania na wścibskie pytania. W niedługim czasie daje się wciągnąć w coraz bardziej niebezpieczne gry i tak staje się członkiem bractwa idiotów.
Dla Axela, jednego z członków grupy, życie i praca stają się coraz trudniejsze, bowiem idioci niustannie zasiewają lęki w jego codziennym życiu. Z początku robią to dla draki, ale nagle ta gra przestaje być zabawna. Axel jest jedynym, który opuszcza komunę idiotów w chwili, kiedy ich pomysły stają się coraz bardziej wyrafinowane. Większość jednak pozostaje, by doznawać coraz bardziej ekstremalnych uczuć, agresji i pozbawionej zahamowań, prymitywnej seksualności.
Stoffer sugeruje, by umocnić solidarność grupy, co będzie miarą wyżyn, do których zmierzają. Wszyscy muszą więc przejść ostateczny test we własnym domu i na oczach najbliższych. Tylko wtedy uda się oddzielić odważnych od tchórzy. Po tej próbie pozostanie ich tylko siedmiu. Jako ostatnia próbie zostaje poddana Karen...
Kto jest kim w Idiotach według twórców filmu:
Karen - samotna dziewczyna, płaczliwa i znacznie opóźniona w rozwoju. Mentalnie jest na poziomie czteroletniego dziecka. Jest cicha, wytłumiona, przystosowuje się do każdej sytuacji. Łatwo ją zranić i wywołać łzy. Jest niezdolna do życia poza środowiskiem określonym, zamkniętym środowiskiem.
Stoffer - idiota bardzo wybuchowy. Testy na inteligencję plasują Stoffera w dolnej części tabeli wyników opóźnionych w rozwoju. Zapóźniony także w rozwoju emocjonalnym. Posiada pozorne umiejętności zawierania kontraktów i zależy mu na robieniu dobrego wrażenia. Często jednak reaguje nieodpowiednio w skutek zbytniego rozprężenia. Interesują go różne urządzenia i mechaniczne zabawki. Drzemie w nim coś z faszysty.
Susanne - opiekunka umysłowo upośledzonych. Poziom inteligencji Susanne jest nieco powyżej średniej. Łatwo ulega emocjom, potrafi współczuć, jest delikatna w kontaktach z innymi. Potrafi także wczuć się w rolę rodziców. Realnie stąpa po ziemi. Wcześniej pracowała już z ludźmi upośledzonymi umysłowo.
Henrik - jest bardzo powolny i ma problemy w kontaktach z otoczeniem, do tego stopnia, że można go wziąć za autyka. Ma na twarzy wyciśnięte piętno apatii, zupełny brak inicjatywy. Sprawia wrażenie typowego pensjonariusza zakładu opieki. Jest cichy, usłużny, czysty, ale również zalękniony i bojaźliwy. Niepokoją go wszelkie zmiany. Przygotował pracę dyplomową z kaligrafii.
Jeppe - zatrzymał się na etapie rozwoju dziecka. Jego upośledzenie jest rezultatem wczesnego uszkodzenia mózgu. Czuły, wrażliwy, wykazuje przywiązanie i wierność, ale trudno mu kontrolować emocje, często popada we frustrację. Manifestuje zazdrość, wybucha płaczem, gryzie wargi, zamyka się w swoim pokoju. Jest młodszym bratem Stoffera zazdrosnym o Josephine.
Ped - upośledzony fizycznie, porusza się na wózku inwalidzkim. Ma poważne problemy z mówieniem i jest pod opieką swej małżonki, Nany. Ciągle zgorzkniały, nieustępliwy i uparty. Podaje się za lekarza, w co nie może uwierzyć Stoffer. W momentach powrotu świadomości prowadzi ,,Dziennik opóźnionych".
Miguel - opóźniony w rozwoju uchodźca, który poprosił o azyl. Wymaga stałej opieki. Wykazuje typowe obsesyjne zachowanie, demonstrując różne grymasy. Poza tym beka, klaszcze bez przyczyny i siusia. Skłonny do bardzo impulsywnych reakcji i seksualnej agresji i z tego powodu wysterylizowany. Jest idiotą, bo tęskni za południowymi krajami.
Josephine - jest osobowością chronicznie przestraszoną. Cierpi na schizofrenię, zawsze dostosowuje się do otoczenia. Drażliwa i nerwowa, często popada w depresję. Jest neurotyczką z panicznymi reakcjami. Ma negatywne nastawienie do przewlekłych kuracji farmakologicznych. Boi się wszystkich z wyjątkiem Jeppe'a.
Axel - osobnik otępiały, poważnie upośledzony umysłowo z niedorozwiniętą osobowością. Jest niedojrzały emocjonalnie z intelektem poniżej przeciętnej. Ze względu na osłabione zdolności adaptacyjne łatwo popada we frustrację. Zdarza mu się wywoływać bójki, ale raczej nie stwarza zagrożenia dla innych.
Nana - wykazuje przeciętną inteligencję; osobowość narcystyczna o słabym poczuciu rzeczywistości. Ma obsesję na punkcie swego wyglądu i ubrania, co prawdopodobnie jest symptomem braku pewności. Jest żoną Peda, poruszającego się na wózku inwalidzkim, ciągle kłóci się z nim o pieniądze. Chciałaby się bawić, co nie znajduje zrozumienia u męża.
Katrine - opóźniona w rozwoju o psotliwym usposobieniu. Upośledzona umysłowo niedorozwiniętą od urodzenia, jest osobą o poziomie znacznego niedorozwojy zwanego potocznie imbecylizmem imbecylem. Nerwowa, impulsywna i bardzo wymagająca, aktywna seksualnie i skłonna do kleptomanii lubi drażnić innych, ale zawsze czuje się niewinna. Nie dba o higienę osobistą.